Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Katrien legt eieren in haar 2e leven
Boeken, fotografie, gebeurtenissen, kunst, legpuzzels online muziek, wandelen
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, gasten die hier zonder naam reageren worden verwijderd.



Mijn Profiel

Catharina69
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Zondags thema > Garen > ...
22 oktober 2017 08:28

De goeie ouwe tijd heeft nooit...
22 oktober 2017 08:17

Dromen, beetje zweven
22 oktober 2017 08:06

Goedemorgen > ontbijten >...
22 oktober 2017 07:57

In de tuin van het leven...
21 oktober 2017 07:28




Fotoboeken


Zandvoort 1 (20)
_
Zondags thema > Het ontbijt (35)
_

Strand Katwijk (38)
_
2 daagse Spaubeek > Sittard, dag 2 deel 3 (27)
_

Zondags thema 3-9 Letter L (17)
_
Rondje fiets (87)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Dillenvanda om 02:29
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Dillenvanda om 02:12
_
Dillenvanda Online

Door jjacqueline om 02:09
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:54
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:52
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door amida om 01:13
_
Amida Online

Door Josta48 om 01:05
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Prlwytzkofsky om 00:32
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Enkeltje ongemakkelijk





Aarzelend stapt een man de coupé binnen en kijkt kritisch in het rond. Misschien ligt het aan die blik en de onberispelijkheid van zijn pak, waardoor hij bij mij wat gereserveerd overkomt. Zijn regenjas netjes over de ene arm gevouwen, tas en plu geklemd onder de andere, loopt hij met kaarsrechte rug en strak voor zich uitkijkend, door het gangpad. Schuin tegenover mij houdt hij zijn pas in en kijkt onderzoekend naar de zitting, alvorens te gaan zitten. Qua voorkomen zou je hem eerder in de eerste klas verwachten, maar wellicht vindt hij dat - net als ik - zonde van het geld. Toch voelt deze veertiger zich niet op zijn gemak, lijkt het. Alsof het zijn allereerste treinreis is. Zowel zijn jas als de tas houdt hij angstvallig op schoot. De paraplu hangt wiegend als een pendule aan het tafeltje onder het raam. In een kwartier tijd heeft hij zeker drie keer zijn horloge geraadpleegd. Zou hij verlaat zijn? Onwennig kijkt de man om zich heen, dan naar boven. Hij schijnt te aarzelen of hij zijn spullen in het bagagevak zal leggen, staat op en gaat vervolgens weer zitten. Niet dat hij er qua uiterlijk op lijkt, echter zijn houterige manier van bewegen heeft veel weg van die van tv-dokter Tinus. Een beetje een onbeholpen man dus.

In Arnhem krijgt hij gezelschap van een moeder met twee kinderen. Mams gaat naast hem zitten en de kids, een jongetje en een meisje - beiden van het type leuk maar erg druk - tegenover hem. Na wat geduw en getrek tussen die twee, hoor ik het meisje vragen: 'Wij gaan naar Nijntje en jij?' De man schudt van nee, zich kennelijk niet realiserend dat een kind van vier of vijf zich met zo'n beperkte respons echt niet het bos in laat sturen. Die wil gewoon een concreet antwoord op een concrete vraag. Voordat mama haar dochtertje kan sommeren de brave man met rust te laten, komt de reactie: 'Waar ga jij dan naartoe? Heb jij thuis ook een Nijntje?' Twee vragen - zeg maar nee, dan krijg je er twee - waar de man geen raad mee lijkt te weten. Heb ik eerder al eens de term 'sociaal gemankeerd' gebruikt, bij deze man staat het in kapitalen op zijn voorhoofd geschreven. 'Ik moet werken', komt er dan toch met veel moeite uit. Ik zie hem wat nerveus op z'n stoel draaien en bezie dit tafereeltje op afstand met grote verbazing én gekromde tenen. Bespeur ik hier een zeldzame vorm van kindervrees of ligt het algemener? Moeder grijpt in ieder geval in en haalt voor beide kinderen een boekje uit haar tas. Ongetwijfeld tot genoegen van de man naast haar, weet ze haar kroost tot Utrecht bezig te houden. Hier stap ik samen met hen uit. De man blijft roerloos zitten. Op het perron kijk ik even om naar die zonderlinge gestalte bij het raam. Hij staart nog immer recht voor zich uit, terwijl de coupé alweer volstroomt...

Perrongelukjes

Marcel Rutten






Geplaatst op 12 oktober 2017 07:25 en 65 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Catharina69  
12 okt 2017 07:26
Die vergelijking met dr Tinus en ik weet precies wat hij bedoelt