Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Katrien, de Vrije Vroege Vogel
Mijn leven met mijn interesses
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten.



Mijn Profiel

Catharina70
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Geslaagde Amsterdammers
20 juni 2018 06:29

Radio, rookstoel en Rutte
20 juni 2018 06:13

Australische meat pie
20 juni 2018 06:11

De dagelijkse verslaving
20 juni 2018 06:05

De Buitenplaats met MO
19 juni 2018 07:36




Fotoboeken


Willeke Sjef en Fred (2) (38)
_
Den Haag (27)
_

Wandeling Utrecht Terwijde 1 (26)
_
De blauwe of de groene kathedraal (15)
_

Erasmusbrug (27)
_
Boulevard en havenhoofd (41)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Tjeerd
20 juni 2018 09:28
_
Ik kom elke dag even kijken hoor




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 17:07
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door christoffel om 17:06
_
Christoffel Online

Door Rosalina42 om 17:06
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Margre om 17:05
_
Margre Online

Door sippy om 17:05
_
Sippy Online

Door SiebevanderBij om 17:04
_
SiebevanderBij Online

Door wilkie om 17:04
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 17:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Makker



Toen ik in Amsterdam ging studeren wees een vriend me in de Schouwburg:
"Dat is Eberhard van der Laan, de fractievoorzitter van de PvdA."

Later leerde ik hem kennen en daar ben ik heel dankbaar voor. Op allerlei momenten in mijn leven stond hij voor me klaar met advies en met hulp. Eerlijk. Direct. Lief.

De jaren in het Amsterdamse college dat we direct samenwerkten waren prachtig. Mooi om te zien wat een powerhouse met een zacht, goed hart vermag. Dierbaar is de herinnering aan de gesprekken die we destijds voerden in de vensterbank van mijn kamer. Over de psychologie van onderhandelen. De arrogantie van de PvdA. Over plichtbesef.

We hebben zitten gieren van het lachen in het rookhokje tussen de burgemeesterskamer en het secretariaat. Over de ego's om ons heen en vooral over onszelf.

Het bleef ook daarna alsof we samen in een team speelden. Aan de keukentafel in de ambtswoning. Rust, vriendschap, strijdlust. Ik voelde me verguld dat hij mijn advies inwon voor de fase na het burgemeesterschap. Omdat het logisch was en toch bijzonder.

Waarom ben ik zo verdrietig? Omdat wij vorig jaar een vriend verloren aan dezelfde ziekte en ik daardoor iets snap van de zorgen voor en van zijn gezin. Maar ook - heel egoïstisch - omdat Eberhard voor mij iemand is - was - die er altijd hoort te zijn.

In die zin voor mij meer een vader dan de oom die hij zichzelf wel eens gekscherend noemde. Een rustig gevoel dat er iemand is die me "kereltje" noemt en bij wie ik nooit vergeefs om hulp gevraagd heb.

Vorige week zondag was ik er voor het laatst.
"Nou lieve jongen, er ligt een hoop op je schouders, maar het ligt er goed."

Eberhard lag op een ziekenhuisbed bij het raam. Zuurstof via een slang. Twee gebroken armen door de uitzaaiingen in de botten. De volwassen kinderen en de kleine kinderen zijn er. Eberhard leest de kaart die mijn oudste zoon heeft gemaakt.

"Lieve burgermeester, wij denken aan u", groep 7a.
En leest vervolgens alle namen die eronder staan.
“Amsterdams klasje”, stelt hij tevreden vast. “Kijk, dit is beauty (spreek uit: bjoetie), dat een kind zoiets doet. Wil je hem hartelijk bedanken en de groeten doen?”

We praten, over mijn vader.
"Eigenlijk wel makkelijk. Ik bedoel, ik vind het vreselijk voor je, maar het vertaalt wel handig dat je vader ook ziek is. Eigenlijk zou ik het wel leuk vinden om met hem af te spreken. Kun je dat regelen?”

"Eberhard, jij kan niet naar hem toe en Lodewijks vader kan niet naar jou toe, en FaceTime lijkt me ook niet geschikt.”
"Wat is FaceTime, Fem?"

"Kijk dat Antoni van Leeuwenhoek, ze ontvangen je met open armen. Heel lieve dokters en zo. Maar je gaat er wel weg met je doodvonnis. Dat had ik misschien eerder moeten bedenken."

"’s Ochtends ben ik heel slecht. Daarna wordt het steeds iets beter. Kijk ik vermijd de grote vragen van het leven. Geen enkele behoefte aan. Ik maak alles klein. In momenten. Dan zijn er goeie momenten, en slechte." "En zij" - maakt armzwaaitje - "zijn geweldig voor me. Ik bedoel, ik ben complimenteus maar nog half niet zo complimenteus als ik echt ben."

"Ik ben hier nu 9 dagen. Klinkt gek, want ik woon hier al 7 jaar maar ik ben hier nu 9 dagen. Voor dit raam. Koud heb ik het niet meer, dat is dan een voordeel."

Eberhard vraagt tomatensap. Drinkt met rietje. “Je weet het hè jongen, van alles teveel.” Zijn zoon doet er een sloot tabasco in.

"Het is zes uur Eberhard, ik moet je je injectie geven, wil je dat Lodewijk weggaat of niet?"
"Lodewijk moet op tijd met zijn kinderen naar Ajax kunnen kijken maar hij is hier zeer welkom."

"Eberhard, is er misschien iets dat ik voor jou kan doen, of voor Femke, of iets voor later?"

"Ehm, de PvdA redden?" Ondeugende blik. "Maar dat lukt je misschien niet binnen een maand."

"Kijk, het stomste wat je kan doen, is haast hebben. Je moet oppositie voeren, de sociaaldemocratie waardig. Sjiek. En je moet er van genieten. Ik zal blij zijn je te zien genieten."
"Er is niets mis met de sociaaldemocratie. Wel veel mis met de PvdA. Maar ik ben zo chauvinistisch toch te willen dat de PvdA die rol weer speelt."

"Zijn hier kinderen in de buurt?"
"Ja Eberhard, maar ze zitten TV te kijken."

"Kijk, ik ga dus de pijp uit."

"Dat weten de kinderen, Eberhard."

"Ja, nou goed, maar ik ga dus de pijp uit. Het gaat heel snel denk ik. Weken of dagen. Ik mag er nu mee stoppen zeggen de dokters. Maar ik had het je graag zien doen. Er zijn mensen die denken dat jij dit kunt. Dat je er relaxed genoeg voor bent. Ik sta dus vooraan die groep."

"Laat ik het persoonlijker maken. Wil je zorgen dat mijn kinderen als ze 18 zijn gewoon PvdA stemmen? Dag jochie.”

Lodewijk A




Artikel links



Geplaatst op 13 oktober 2017 06:15 en 146 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Catharina70  
13 okt 2017 06:19
Afscheid nemen doet pijn voor familie vrienden en Amsterdam

Ofsen  
13 okt 2017 13:57
Als alle politici zo waren als van der Laan wat zouden we dan een goed kabinet hebben. alles gaat weer duurder worden en dat van lonen gaan omhoog, oh ja, hoeveel,5 euro per maand met daarnaast alle verhogingen. v.d.Laan heeft natuurlijk teveel gerookt.
_





_
Catharina70  
13 okt 2017 14:02
Ook eigen schuld dikke bult, een harde conclusie maar wel de werkelijkheid en het nieuwe kabinet.....wat te deken van ouderen die hun huis helemaal afgelost hebben en weer gepakt worden. de oppositie kan er weer tegenaan. ik heb op geen van die 4 partijen overigens gestemd.

Ofsen  
13 okt 2017 14:09
Ik ben klaar met de politiek en zeker met Pechtold. wat een leugenaar is dat toch. voorvechter voor referendum met zijn grote mond en nu laat hij het zo maar varen, omdat D 66 dan in de regering mag. onbetrouwbaar die politici.
_





_
Catharina70  
13 okt 2017 15:54
Kun jij me een 100% eerlijk persoon noemen, behalve ik dan allemaal eigen belang, doen of laten ze alles voor. uiteindelijk maken zij de dienst uit niet wij.