Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Katrien, de Vrije Vroege Vogel
Mijn leven met mijn interesses
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten.



Mijn Profiel

Catharina70
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


Trendje
25 mei 2018 06:28


Gekleurde huizen
25 mei 2018 06:18





Fotoboeken


Bosbessen Inkt en Knopen (37)
_
Zondags thema Zoet (21)
_

Katwijk (32)
_
Bommelzolder Zoeterwoude (32)
_

Verwennen (31)
_
De Helft zondags thema (24)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door marlie49 om 11:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door corn1948 om 11:02
_
Corn1948 Online

Door redone om 11:02
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door redone om 11:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Ruud41 om 11:01
_
Nieuw prikbordbericht geplaatst

Door redone om 11:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Madelief46 om 11:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door hehety om 11:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



De M-factor



Stom, stom, stom!! Waarom had hij ook niet langer nagedacht voor hij zich voor die wedstrijd inschreef?!

Het was een idee geweest van zijn broer Arend: deelnemen aan het programma de M-factor, waar ze ‘de nieuwe Mozart’ zochten. ‘Jij speelt zo goed piano, je móet meedoen Rick!’, had hij enthousiast gezegd. Hij had hem de site laten zien waar je je kon inschrijven. Afbeeldingen van Mozart waren er te zien geweest en lokkende kreten als ‘Word jij de nieuwe Mozart? Meld je nú aan!’

Het aanmelden was zo gepiept en binnen een week was er al bericht dat Rick voor de voorrondes was geselecteerd. In de maand die nog restte om zich voor te bereiden, oefende hij elke vrije minuut op iedere noot die Mozart ooit geschreven had voor solopianostukken. Hij wilde ieder stuk van buiten kennen en dat lukte zowaar aardig.

Een week voor de voorrondes belde Arend Rick met de vraag of hij al een geschikt kostuum had. Daar had hij helemaal niet over nagedacht! Dat gaf niks, zei z’n broer, hij kon wel wat regelen.

Gisteren stond Arend op de stoep met dit pak. Rick was zich wild geschrokken. Hij had gerekend op een net zwart kostuum met een vest, een wit overhemd en een vlinderdas. En nu stond zijn broer daar met dat apenpak. Eerst dacht hij dat het een lolletje was, maar Arend was bloedserieus. Natuurlijk moest hij dat aan, hij moest toch op Mozart lijken? Arend kon erg overtuigend zijn, daarom was Rick na een korte aarzeling akkoord gegaan.

Het was vanochtend een hele klus geweest om dat allemaal aan te trekken. Hij moest zich van Arend ook schminken, want ‘mensen waren bleek in die tijd’. Toen Rick in de spiegel keek, vond hij dat hij er belachelijk uitzag en het scheelde niet veel of hij had van de wedstrijd afgezien. Weer was Arend daar die hem aanmoedigde, die hem bijna dwong om door te zetten. Dus stapte Rick in vol ornaat in z’n Volkswagen Polo en reed richting Hilversum.

Terwijl hij het terrein van de studio opreed, zag hij al dat het mis was. Er liepen tientallen jonge mannen richting studio en geen één van hen was gekleed zoals hij. De meesten hadden zelfs gewoon een spijkerbroek en een trui aan. Even hoopte hij dat ze zich zouden verkleden als ze eenmaal binnen waren, maar die hoop bleek al snel vergeefs. Hij was de enige, écht de enige, die op Mozart leek.

Iedereen staarde hem aan en het duurde niet lang of het gegniffel begon. Mensen stootten elkaar aan en wezen in zijn richting. Daar had Rick zich al erg opgelaten bij gevoeld. Toen echter zelfs de productieassistente die hem kwam halen in lachen uitbarstte, zonk de moed hem in de schoenen. Hij deed nog wel een poging, maar het lukte niet meer. Het leek alsof hij alles wat hij uit z’n hoofd geleerd had vergeten was, dus speelde hij trillend ‘Piano Sonata No. 2 in F major’ van de partituur. Het klonk nergens naar. Hij was veel te zenuwachtig en onzeker geworden door al die aandacht voor z’n outfit. Nadat hij de laatste klanken eruit had geperst, pakte hij z’n boeltje bij elkaar en liep naar buiten. Op de uitslag hoefde hij niet meer te wachten.

En nu zat hij hier, in de schaduw, uit het zicht van de mensen op straat. Waaróm, o waaróm had hij niet béter nagedacht voor hij zich inschreef?! Stom, stommer, stomst…

Geke Laport - Roggeveen






Geplaatst op 16 mei 2018 06:17 en 94 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Catharina70  
16 mei 2018 06:20
Afwijken van de rest, hij was toch de enige die het deed.